Nauczanie medycyny, Intubacja dotchawicza, Intubacja nosowa, czy się tego uczyłeś?

Intubacja nosowa jest często stosowana u pacjentów mających trudności z otwarciem ust lub nie można wprowadzić laryngoskopu, a także u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w jamie ustnej, dlatego często stosuje się intubację na ślepo. Intubacja na ślepo musi utrzymać spontaniczny oddech pacjenta, wykorzystać przepływ powietrza do osłuchiwania cewnika i poruszyć głową pacjenta, aby dostosować kierunek cewnika, tak aby można go było wprowadzić do tchawicy. Po znieczuleniu, 1% roztwór ****** został podany z nozdrza w celu wywołania skurczu naczyń krwionośnych błony śluzowej. Ponieważ płaszczyzna rurki intubacyjnej była nachylona w lewo, łatwiej było uzyskać dostęp do głośni poprzez intubację do lewego nozdrza. W praktyce klinicznej prawe nozdrze jest używane tylko wtedy, gdy intubacja do lewego nozdrza koliduje z operacją. Podczas intubacji najpierw wykonano symulację resuscytacji krążeniowo-oddechowej u człowieka, polegającą na wywinięciu skrzydełek nosa, a następnie wprowadzono cewnik ze środkiem smarującym do nozdrza, prostopadle do linii podłużnej nosa, a następnie przez wspólny przewód nosowy wzdłuż dna jamy nosowej. Z otworu cewnika słychać było głośny odgłos oddechu. Zazwyczaj lewą ręką korygowano położenie głowy, prawą intubowano, a następnie zmieniano położenie głowy. Wprowadzanie kończyło się powodzeniem, gdy w elektronicznym modelu intubacji dotchawiczej najbardziej słyszalny był szum przepływu powietrza przez cewnik. Jeśli postęp wprowadzania cewnika jest zablokowany, a odgłos oddechu jest przerwany, może to oznaczać, że cewnik wsunął się do dołu gruszkowatego po jednej stronie. Jeśli objawy niedotlenienia występują jednocześnie, głowa może być nadmiernie odchylona do tyłu, wprowadzona do połączenia nagłośni i podstawy języka, co powoduje ucisk na nagłośnię, taki jak zanik oporu i przerwanie odgłosów oddechowych, głównie z powodu nadmiernego zgięcia głowy, cewnik do przełyku spowodował. Jeśli wystąpią powyższe warunki, cewnik należy wycofać na chwilę, a pozycję głowy należy skorygować po pojawieniu się odgłosów oddechowych. Jeśli wielokrotna intubacja na ślepo była trudna, głośnię można odsłonić przez usta za pomocą laryngoskopu. Cewnik wprowadzono prawą ręką i wprowadzono do tchawicy pod dobrą widocznością. Alternatywnie, końcówkę cewnika można zacisnąć kleszczami, aby wprowadzić cewnik do głośni, a następnie cewnik można przesunąć o 3 do 5 cm. Zalety intubacji nosowo-tchawicznej są następujące: (1) Rurka nosowo-tchawiczna nie powinna być zbyt duża, ponieważ jeśli jest zbyt duża, prawdopodobieństwo uszkodzenia krtani i obszaru podgłośniowego jest stosunkowo wysokie, więc użycie rurki o zbyt dużej średnicy jest rzadkie; 2) Można zaobserwować reakcję błony śluzowej nosa na intubację, niezależnie od tego, czy występuje stymulacja; 3) Kaniula nosowa jest lepiej zamocowana i stwierdzono mniejsze przesuwanie się podczas karmienia piersią i sztucznego oddychania; 4) Krzywizna kaniuli nosowej jest duża (brak ostrego kąta), co może zmniejszyć nacisk na tylną część krtani i chrząstkę strukturalną; 5) Przytomni pacjenci czuli się komfortowo z intubacją nosową, ruchy połykania były dobre, a pacjenci nie mogli ugryźć intubacji; 6) W przypadku osób mających trudności z otwieraniem ust można zastosować intubację nosową. Wady są następujące: (1) Zakażenie może zostać wprowadzone do dolnych dróg oddechowych przez intubację nosową; 2) Światło intubacji nosowej jest długie, a średnica wewnętrzna mała, więc martwa przestrzeń jest duża, a światło łatwo zostaje zablokowane przez wydzieliny, co zwiększa opór dróg oddechowych; 3) Operacja w nagłych wypadkach jest czasochłonna i niełatwa do przeprowadzenia; 4) Trudno jest intubować przez jamę nosową, gdy tchawica jest wąska.